Kaldığın Yerden

Umutlarım kırık,acılarım derin

Erken gelirmiş sabahı

Uykusuz gecelerin

Şehir karanlık canım

Şairin ışığı açık

Şehirli uykuda canım

Şair uyanık

Kar yağıyor dışarıda

Evsizler yatıyor kuytuda

Kar altında

Şehir uyuyor sıcacık

Şehirli derin uykuda

Sokak itleri

Toplanmış etrafında

Yiyecek arıyor

Çöp bidonlarında

Yiyecek atanda

Yok ya!

Adı üstünde büyük şehir

Hoyrat ve canlıdır

Sabah ışımadı henüz

Eğlenceye doyanlar

Kaşık sallıyordur doyumsuz

İşkembe çorbasına

Şimdi yine köprü altında

Çocuklar açtır

Üstlerinde hayatın yükü

Kat be kattır

Sen sevilirsin canım

Ben severim

Yürekte varken

Bu acı bu sevgi

Cennet cehennem

Görüyorken her şeyleri

Nasıl kaparım gözlerimi

Ne gelir elden ne yaparım

Kabullenmem hiç olmazsa

Şiir yazarım

Bilmem ki işe yarar mı

Yazdıklarım

Bir yazan varsa

Bir okuyan olmalı

Bir duyan

Cebimde şiirlerim kağıtlarım

Cebimde yüreğim duygularım

Gelmişim işte kapındayım

Erken çaldım kapını üzülme

Dayanamadım da özlemine

Bir de kederlerime

Paylaşmak istedim seninle

Bir şiir okur giderim ben

Gidince devam edersin

Uykuna sende

Kaldığın yerden