Kaldığın Yerden Düşlerim

Ozan H.Hüseyin Korkmazgil in anısına

8/buna tabip neylesin

yine gece oldu hücrem daraldı

saat o ikiyi vurdu uyku tutmadı

sokak lambaları da sönmüş

"her yer karanlık"

rivayet olunur ki"pür nur değil o mevki"

çocuklar yatmış uyumuş

yağmur yağar tilki, tilki

bizim çatı akar durur

kiremitler kırık belki

canım da sıkkın arkadaş

bir tuhaf hal bendeki

sol yanımda arsız acı bir sızı

belki siyatik ağrısı

belki de kalp sancısı

halimden memnun değilim

bu hal iyi bir hal değil

ne benzer seninkine

tasa üstüne tasa

"ölüm Allahın emri şu ayrılık olmasa"

şimdi sana soruyorum

h. hüseyin

sen binmişsin tahtadan

dört kanatlı bir ata

geçmişsin bu diyardan

sıra bana gelmişse

buna tabip neylesin..

9/buna talih neylesin

filizkıran fırtınası önümde

es dedikçe eser durur eynimde

yağmur yağar sokakları sel alır

ben severim yâr diyerek el alır

sen gitmişsin adın kalmış

dostlarına yadigar

ben yatarım kuru yerde

bezirgan başı

senin adın gönüllerde

h. hüseyin

benim adım mezar taşı

buna talih neylesin..

10/buna ölüm neylesin

güzel günler görmedik

hep çalıştık didindik

öyle çok çalıştık ki

gece gündüz demedik

sen sevmenin ustasısın

taşa tohum ekmenin

ben neyin ustasıyım

hâlâ anlayamadım

nasıl anlatsam sana

bunu başka biçimde

"ben gurbette değilim

gurbet benim içimde"

ölmek de bir şey mi

h.hüseyin

ben yaşarken ölmüşüm

buna ölüm neylesin..

11/ buna gönül neylesin

anam beni taş dibinde doğurmuş

savrulmuşum günden güne

bir sapan taşı

bir yanım buz bağlamış

bir yanım ateş yongası

oysa sen diyorsun ki

"sevmek denen bir denizde doğmuşum

bu şaşkınlık böyle sürer sevdiğim"

bense şiirime türküme katmışım seni

seni sevdam gibi

seni ustam gibi sevmişim

ne bu şiirim seni anlatabilir

ne de bu dünya beni avutabilir

dökülmüşüm ardın sıra yollara

h. hüseyin

demir asa demir çarık eskimiş

okkamda mürekkebim

lambamda fitil tükenmiş

buna gönül neylesin...

Fevzi CAHİT

İZMİR