Kaldırımlara Gülüyorum Anne

kaldırımlara gülüyorum anne

senin yokluğunda; acımı dindiren

kimseye bakamadığım; bakıpta,

seni gördüğüm

bana, bana gülümseyen taşlar anne...

kaldırımlara gülüyorum anne

hani, kimsesizlerin evi

bir lokma ekmek bulurum diye

gariplerin yürüdüğü yeranne

ben, ben ise yürüyemiyorum

çünkü, çünkü seni bırakamıyorum anne

kaldırımlara gülüyorum anne

cansız taşlardan yapılmış

fakat hayatımın anlamını taşıyan

sokaklara sığınıyorum anne

belki boynuma sarılıp ısıtan; seni

seni bulurum anne

kaldırımlara gülüyorum anne

gözlerimden yaşlar aktığı halde

yüreğimin güldüğü yerler anne

senin yokluğnda,

bana kucak açıp sarılan

kaldırımlara, kaldırımlara gülüyorum anne......