Kaldırımların Hep Aynı Yerinde Yürümek
Ne bileyim ? Bana iyi geliyor galiba
Kaldırımların hep aynı yerinde yürümek
Belki de dün ıslattığım pişmanlıklarım kurumuştur bugün
Beğenmediğim aklımı tartmaya başlar oldum
Savurduğum düşüncelerimin hiç olmazsa
Bir kısmını alsaydım serin serin esen rüzgardan.
Ne diyecekti ki sanki ?
Vermem mi diyecekti ?
Öyle olsaydı şiir yazma saatimi hatırlatmazdı
Denizin kıyısından gitmem için elinden geleni yapardı
Ne bileyim ? Bana iyi geliyor galiba
kaldırımların hep aynı yerinde o noktaya bakmak.
Orada çocukluğum kalmış gibi
Orada üç tekerlekli bisikletimin pedallarına uzanamayan
Hala o küçük ayaklarım varmış gibi.
Silinmeyen anılar vardır ya bazen
Gidip de akşama kadar dönmeyesim geliyor
Siz sonra gelip beni alırsınız diye
Şu istop oyunu oynayanların beni de aralarına almalarını bekliyorum.
Ne bileyim ? Bana iyi geliyor galiba
Kaldırımların hep aynı yerinde şarkı söylemek
Taze umutların arkamda toplandığını bilmek
Üç beş odun parçası toplayayım da bari
Semaveri yakmak için hazırlayayım
Hem seni, onu , bunu, şunu
Herkesi çağırasım var semaver çayı içmeye
Serçeler duymuş olacak ki beni, ayrılmıyorlar peşimden
Martılar da yoldaymış zaten.
Ne bileyim ? Bana iyi geliyor galiba
Kaldırımların hep aynı yerinde hurdacıların sesini dinlemek
Bazen kırık dökük derdim varsa vereyim diyorum
Kurtulmak istiyorum paslanmış üzüntülerimden
Bazen de yaralarımın hemen kabuk bağlanmasını istiyorum
Acaba çok mu şey istiyorum ?
Korku kuyusundan yeni çıkmışken bu ara
Cesur bakışlarla ilerlemek istiyorum sarp kayalıklara doğru
Eğrildiğim zamanlar, doğrulduğum da oldu
İçime çektiğim nefesin, bana ayrı bir değeri oldu.
22.05.2023