Kalem Küstü Elime

Senin adından mâdâ, bilmem başka kelime.

Hep seni yazdım diye, kalem küstü elime.

Belki yazarım dedim, değiştirdim bu fikri;

Dervişin fikri neyse, meğer o imiş zikri.

Kaldırmadı yüreğim ismini bırakmayı;

Kanım dondu damarda, o da kesti akmayı.

Ne kadar çok sevmişim, seni benimsemişim;

Kendi özümden fazla, seni önemsemişim.

Sen bende bir tutkusun; anla beni, işte bak!

Sen benim kaderimsin, sen bende bir iştiyâk.

Seni gördüğüm her an, kalbim delice vurur;

İnan nutkum tutulur, dilim damağım kurur.

Yeter ki ses ver bana, her çağrına uyarım;

Seni sevdiğim için, ancak gurur duyarım.

.........................................................................

Yapmacık maskesini yüzüme giyebilsem;

Keşke yazdıklarımı, sana da diyebilsem.

Keşke yazdıklarımı, sana da....

Keşke yazdıklarımı...

Keşke....

Esat ANIK