Kalem Ve Ömür

Bir tükenmez kalem olamadık,

Ömrümüzün başına bir tükenmez koyamadık,

Sonsuzla çarptıksa da yaşamı

Ölüme çare bulamadık...

Top sandık dünyayı

Evire çevire oynadık.

Şişirdik, patlattık

Yama yapıp yeniden oynadık,

Ne yazık ki bir türlü potaya atamadık!

Yaşamın rengi sanıp

Boşa yumruk salladık.

Tökezledik yere düştük,

Doğrulduk, dik durduk

Ne ektikse onu biçtik

Yine de bir baltaya sap olamadık!

Dilimizde onca yalan patlattık,

Kıymıklarla ne canlar yaktık,

Bitiş düdüğünü beklemeden

Ömrümüzü tükettik!..

Oysa ki ne çok sevinmiştik

Kurşun kalemden tükenmeze geçince!..

9 Mayıs 2010/ANKARA