Kalemim Gelse Dile

Aradın yıllarca Mecnun misali

Yoruldu yüreğin kalmadı ferin

Sevdamın evrende yoktu emsali

Öldürdün bu aşkı sana aferin

Bitmedi yıllardır çektiğim çile

Kalemim canlanıp gelse de dile

Yazamam derdimi ummana bile

Açtığın yaralar inan çok derin

Yüreğim aşkınla kavrulup yansa

Ruhum pınarında yunsa yıkansa

Ezelden ebede küskünüm şansa

Sanma ki yüreğim senin neferin

Sıkıntılı günler geçecek elbet

Yalnızlık olacak dost ilelebet

Yüreğim diyorki sabret sen sabret

Artık mutluluğa olsun seferin

İçimde umudu bir bir soldurdun

Yerine nefreti koyup doldurdun

Olmazı yeyleyip sanki oldurdun

Aşkı çekmez oldu şimendiferin

Olmadı vefasız tutmadın sözü

Ardında bıraktın bir yaşlı gözü

Baharı görmeden yaşattın güzü

Kalp yarası onmaz bil Nilüfer'in