Kalp Derin Uykuda

Tükürdüğüm kaldırımın bir yüzü sen,

Bir yüzü yoksun olmuş bedenim

Yine yerimdeyim

Dinlesen bir yol beni,

Ne de güzel duyarsın aşkın sesini

Kalbim bir çeşit mabet olmuş,

Sana ibadet ediliyor,

Bir ilah ararmışçasına

Seni soruyor, sana hasret bedenim,

Yıkık dökük camların üzerine çizilmiş,

Sevdanın yüklü omuzlarında yaşamış,

Bir çeşit, bin yıllık çınar gibiydi

Sana olan aşkım.

Kirletilmiş ellerde yaşayıp, silinip giderken,

Beni unutma.

Derin bir muhabbet içinde sevgim dilleniyor,

Kalbim düğün yapmış, seninle evleniyor.

Ağladıkça sana acıyorum sevdiğim

Benim her hücremde olan sen

Ya ıslanırsan diye düşünüyorum ilkim

Yıkılmış gözlerimden aralandı sözlerin

Ne de güzeldi, ne de saadetli

?Sevgi' denen iki heceli kelime dahi

Aşkınla türeyip ?sevgilim' oluyor inan ki

Mescidimin ibadet yönü

Senmişsin gibi

Dursam sana baksam bir daha

Sevaplarım çoğalır mı ki?

Aynaya yansıyan aşk yüzlüm,

Tek kaldım evrende

Belki de iki

Biri ben olurdum şüphesiz

Diğeri aşkına esir olduğum sen olurdun, nedensiz

Neyi bilmek isterdim siz bilir misiniz?

Kalbim iflah olmuyor ne zamanda

Söz geçmez başkaları geçmez olda

Hapset kalbimi senin aşkınla

Kül olsun aşkından yana yana

Acıyorum sana kalbim

Derin bir uykudasın

Belki hiç uyanmazsın

Belki kalkar gidersin hayallerinin yanına

Belki de o gelir;

Tam bıktım dediğin anda,

Kim bilir belki bir gün . . .

Bu üç noktayı doldurmak istersin ahir zamanda

( aşk tutsak tutsak kalp

Esir olmuş sevdana,

Bıkılmayan diyarlarda)