Kalp Yırtığı

Devasız yağmurların vardı senin

Bilirim..

Hep beni kanatan !

Bilir misin sen..

Hırçınlığınla dokurdun yüzüme,

İlmek ilmek !

Pervasız yalanları..

Tüm saflığınla dokunurdun sonra

Kimsesiz bakışların ayaz yemiş !

Dahası şu ki !

Çocukluğun damlardı sanki gözyaşlarımla..

ve kifayetsiz kalan acılarım susardı

Buz tutan kafiyeler erirdi dudaklarımda

ve ben yine sana kanardım !

Çocuktum işte anla..

Yakamı ısırtıp diktiğin gömleğim !

Hâlâ durur..

Dişinle sıkıca tut derdin bana,

Batıl bir inançmış,

Hırsız olurmuşum..

İşte böyle garipliklerinle sevdim seni. .

ve bir el uzandı çok sonra..

Bağrıma !

Tutacak sandım bıraktı..

Yırtılan gömleğim kalsaydı keşke !

Kalp sökülüp alındığı yerden,

Uçurum sancısı bir korkuyla,

Düşmeseydi ellerinden yere..

Düşmeseydi elden ele...

Hoşça kal sevgilim hoşça kal...