Kan

Arzuların bitip tükendiği

Hayallerin acı ızdırapları

Damla damla döküldüğünde

Olmayan kalbimize

Kendi tırnaklarımızla kazıyacağız toprağı.

Tırnağımızla etimiz arasına girerken

Kum tanecikleri taş parçacıkları

Oluk oluk akan günah nehirleri yanında

Acıtmayacak bile ellerimizi.

Kendi dişlerimizle

Birbirimizden et parçaları koparacağız

Belki yemeyeceğiz yamyamlar gibi ama;

Zafer çığlığı attıracak bize

Ağzımızdaki bir yudum kan tadı...