Kan Çiçeklerim

çiçek tohumlarım vardı

toprak yoktu

ne yana baksam çöl

ve bulutlar yoktu

çiçek tohumlarım vardı

avuçlarımda ölüyor

durmadan ölüyorlardı

toprak yoktu

bahar yoktu

çiçek tohumlarım vardı

ne yana baksam hazan

ne yana baksam mezar kokuyordu

çiçek tohumlarım vardı

toprak yoktu

yağmur yoktu

gözlerim kalbime bakıyordu

kendine kıyarcasına

zehir yudumlarcasına

ellerim çiçek tohumlarını

kalbime saçıyordu

kandan yaşlarla yeşerttiğim

kan çiçeklerim vardı artık

annesinin kalbiyle yaşayan

bebekler kadar masum

çiçeklerim vardı

ben yoktum

ben onlarda vardım...

27.11.12