Kan Çığlıkları

-Yüzümü, gözlerini bıraktığın yere dönmeden dua etmiyorum anne-

Ellerimi kaldırmadan soluyor bir bulutta çiçekler

Dilimde, hatim ettiğim sessiz kan çığlıkları

Kasırgamda güvertene sığındığımı bil istedim

Yazgım düş limanlarımı bombaladığından beri

Unutma ! Sende zincirlendi ellerim

Aklımın tel örgülerinden azat ediyorum sanrılarımı

Dağılan surlarımda ölüm ç/ağrısı anne

Cehennemin kül renginden korktu diye

Kan yağdırıyor şimdi dört cihana Mikail'in kanatları

Gamzelerini sakladım avuçlarımdaki ıssızlığa

Tüm perdeleri uçuştu gözlerimin

Yırtılan bakışlarımda topladım bir notası eksik hayatımı

Ele geçirildi dört yanı sığındığım kalelerin

Titrek hüzünlerim bir bakışınla can çekişmekte

Gözlerimi kapattığından beri s/ağır geceler

Yenik hayallerimin pişman kırmızısına boyuyorum en mahremimi

Heybemdeki ecel sandığından küf boşalıyor ellerime

Lanet yağdırıyorum sensiz durmayan her saate

Şimdi yoksun diye

Örttüm toprağın kadavralarını

Ölümü bekleyen ceninler topladım kirli düşlerimde

Cellatlara devrettim tüm idam kuyularını

Çekiyorlar dar ağacımızın çelikten halatlarını

Esmer lekeler beliriyor sensizliğin kıyım izlerinde

Aklımın köşesinden, baştan yazılıyor şizofren masallar

Ellerimin düğmesini ilikledim anne

Prangalı gecelerimde kan kustum

Mazinin dar geçitlerinde yalpalandı yüreğim

Kana kana güneşi içtim, yandı içim

Hayallerime meteorlar düşüyor yağmurdan önce

Enkazı oluyorum karanlıkların, yığılıyorum gittiğin yere

Ve yüzümü, gözlerini bıraktığın yere dönmeden

dua etmiyorum anne...

"Deniz Pınar'a teşekkürlerimle..."

Ş u b a t/ 2013