Kan-ı Kardeş

Kardeş eylemiş Mevlam hepimizi, sen gül isen ben sadem.

Kardeşini ezdiğini görse, reddeder idi seni evlatlıktan Adem.

Senin de benim de rabbim Allah’tır , Rahman ve Rahim.

Şu ahvalini görmeye ne hacet, soyundan utanırdı İbrahim.

Sana hizmetkar mı eyledi diğer bütün ümmetleri Hak?

Kula Rablık mı yaptı kul olan Elyesa, Musa veya İshak?

Sen misin seçilmiş ümmet, senin mi bu koskoca han?

Rab mı yazmış, böyle mi okumuş Zebur’dan Süleyman?

Hak, mazlumu zalime ezdirmez, olacaksın elbet mağlup!

Dön de bir bak özüne, kırdırmış mı mazlum Yusuf’u Yakup?

Ettin şehit, oysa çağırdı Zekeriya ve Yahya Hakka müdavim.

Mazlumu öldürmek senin kanında var lanetli, cani kavim!

Sanma ki Mevla, ahirette kollarını açmış seni bekler!

Seni geçirecek mi sırattan, vurduğun onca bebekler?

Övün zulmünle, Rab vermemiş iman düşmüşsün zillete.

Mazlum ahıyla mı gireceksin Firdevs kapısından cennete?

Sana mezar olacak, kanla suladığın bu toprak, ey İsrail!

İman et, affetsin seni rahmanımız, sura üflemeden İsrafil!