Kan Revan İçinde Bir Şiir

"Bağışlayın beni sevdalarım

Kendimi parçalara ayıramadım"

evet!

ilk ve sonsuz sevdam,

bağışla beni.

ihanetinin bıçağı hala sırtımdayken

ve paramparça olmuşken küçücük yüreğim

ardından seslenemedim

ki, zaten duymadın hiç beni.

ve giderken sen,

baba diyordu içimdeki o kız

sense dönüp bakmıyordun bile

bağışla beni,

içimde öldürdüğüm için seni.

"Alın gidin korkularımı

Saçlarımı ellerinizle okşayın

Hiçbir ayrılık yeniden yaratmıyor artık beni"

korktum!

en çokta yüreğimi açtıklarımdan

içi içine sığmayan

küçük bir kız çocuğu uyur hala gözlerimde

n'olur sessiz olun / uyanmasın

ve bu kadar sevgisizken siz,

göz göze gelmeyin

yalandan bir gülücük kondurun dudaklarınıza

yalanda olsa göreyim

olsun be!

ben yine de inanırım.

"Ve bütün ayrılıklar sabah olunca alıyor nefesimi"

iyot kokan gecelerde uyudum

ve bilinen tüm gemici düğümleri ile

hepsettim onu yüreğime

varlığı uzaklaştıça, çoğaldı içimde

kaç ayrılık yaşarsak yaşayalım

yok sayacağım hepsini

için rahat olsun sevgili

ben hiç bir gece sensiz kırpmadım gözlerimi

"Kan revan içindeyim gönlümün derdindeyim

Yerlerin dibindeyim kurtar ne olur"

gözlerim çağlayan

kör olasıca gecelerde

yüksek debili damarlarım

kalp atışlarımın ritmi bozuk

muhtemelen taşikardi

ve mütemadiyen özleyen bir yürek

gel! gel de bitsin bu hasret

"Aşk ağır yükler bindirdi küçülen omuzlarıma

Kalplerinizden kaçtım hep

Varıp gittim en karanlıklara"

şiirler yazdık asırlarca

kimse aşktan ölmüyor dedik,

dediğimiz an toplu katliam

oysa minicik bir kızdım hala

sizse;

taşlaşmış kalplerinizle mezar taşı kadar soğuk

selası okunmuş bir ceset kadar çaresizdiniz

ve ben saklandım en kuytularıma

o günahkar elma bile düşşe dalından

çıkmam bir daha

"Yağmur ıslak mazeretler yükledi büyüyen yangınıma

Cehennemden düştüm hep beni hiç görmediler"

Tanrı, temizlemek için insanlığı

kaç bulut feda etmişti oysa

günahkar dudaklarımız

edepsiz tümcelere yataklık etmekten

ve hiçbir sözcük artık masum değil

suskunuzda gizlenmekten

"varıp gittim en yanlızlıklara"

oysa, hep korktum yalnızlıktan

senin olmadığın bir yalnızlık

kalabalığımı dağıtır oldu

senli yalnızlıklarımda

sensiz kalabalığım şimdilerde

"Kan revan içindeyim yarimin peşindeyim

Cennetin izindeyim kurtar ne olur"

mesafelerden hayaller kurdum kendime

içindeyken ben

ne kadar uzak olabilir ki gittiğin yer

bir adım arkandayım sevgili,

nefesim, okşayacak saçlarını

ve gittiğin her yerde uyumadan önce öpeceğim seni

uyandığında üzerine kokum sinmiş olacak

Ve sevgili,

gelişin başka gidişlere gebeyken bile

ben en çok gelişini seveceğim

gitmeden önce

Not: Tırnak içindeki bölümler Düş Sokağı Sakinlerinin Kan Revan İçindeyim adlı şarkısından alıntıdır. Şiir adına esin olmaları ve şiirle bütünleşen o güzel şarkıya/sözlerine katkısı için teşekkür ederim...

07nisan011