Kan ve Savaş ve Ölüm

Kan ve savaş ve ölüm... Barut kokusu her yer

Biraz gözyaşı ve yas şehrin havası zalim

Çığlıklar havalanmış bombalanmış caddeler

Dağılmış dört bir yana bakışlardaki zulüm

Acı ve keder ve yas... Kalbimin enkazında

Üşüyor şimdi ruhum savaşın ayazında

Dua ederken çocuk huzura ermek için

Şakağında bir silah, gözlerinde korku var

Ah bilmiyor kim bunlar neden nasıl ve niçin

Bakışları hudutsuz, yüreğinde saklı hâr

Öpsem çocuk koklasam sineme sarsam seni

Utansam insanlıktan affeder misin beni

Ateş ve gam ve hüsran... Gönlümün cephesinde

Zırhlı sevgiler vardı güllelere yetmedi

Sol yanımda bir çocuk çırpındı kafesinde

Bulutlara döşenen mayını fark etmedi

Ah ölüyor çocuklar ölüyor masum anlar

Irkından, inancından gömülüyor insanlar

Şimdi her yer karanlık güneşi batırdılar

Gök ceninler yağdırdı ölü kentin üstüne

Barışı kefenleyip tabuta yatırdılar

Ve asıldı insanlık darağacından güne

Kan ve savaş ve ölüm... Utanç günüdür bu gün

Mutluluk zindanlarda an ilelebet sürgün