Kanatlarımda İnsan Lekeleri

'Sus!

Karanfil diyetine bozuk suratlar savurma

Kırmızı kenarlarından...'

Bu ili duman kaplamış/

Viran kuytuların can yanıkları

Karıncalar su taşıyor

Boğuk tenlere

Silik yüzlere

Edibe'ye

Hasret'e

Behçet kapı araladı

Şiir sıralarından/

Davut'un tellerinde aşk

Yüreğinde türkü/

San ki;

Cehennem zebanileri

Ortasında bir ateş/

Ve nemruta başkaldırıyorlar

Kirli nefesleriyle yellerken dumanı

Kanatları tutuşmuş/

Zümrüdü ankanın

İnsan lekesi var teninde

Semaha turablanırken

Ayakları tutuşmuş

Gökkuşağı renkleri

Solmuş derinlerde...

Sevmek!

Bir temmuz vakti

Kara örüklü bir örümceği

Aşılamak gibi yaban ellerinden

Her yer;

'Handan gülüşü

Koray sevdası...'

Otuz yedi güvercin havalandı

O ilden güneşi harap

Yolları barikat

Dili balçık

Duygusu hiç

Ve kanatlarına düştü simurgun

İnsan lekeleri/

Bir daha güneşe uyanacaklar

Aydınlıklar...