Kanatlarımda Kağıt Külleri

Girip kendi boşluğumun sesizliğine

Aşk tekerlemeleri yapan cambazı vurdum

Akla zeval sözleriyle onu öven cazgırı da öldürdüm

Şimdi artık bir kuş sesiyim

Kanatlarımda kağıt külleri

Çarpa çarpa düştüm içime

Tutunmak istemedim bile bile

Yüzüm parçalansın, kalbim dağılsın istedim

Küskünüm tüm güzel sözlere

Dilimde kitap tozu

Yağmurun vurduğu pencereden

Çıkıp gidesim geldi birden

Kimseler beni kalbimden öpmeden

Düşürdüm seni mendilimden

Sonunu bilmediğim yollarda

Bir acıdan bir acıya koşan hatıraları kilitledim

Seni senden uzaklara teslim ettim

Ağzımda kanıyor kalbim

Şimdi artık bir kuş sesiyim

Kanatlarımda kağıt külleri