Kanatsız Melek

Yürüyorum kalabalık içinde sessizce

Adımlarım pek sağlam değil kafam bir dünya

Derken biri geliyor gülümseyerek üzerime

Ve kokusunu soluyorum rüzgar esintisiyle

İnanmam aslında bir görüşte aşka

Üzerime yok zaten büyük konuşmada

Bir şey bildiğim yoktu aslında

Sadece inanmam ilk görüşte aşka

Derken göz göze geliyoruz aşıklar parkında

Sanki kanatsız bir melek gibi bürünmüştü beyazlara

Ne yalan söyleyeyim etkiledi beni bir bakışta

Ve istemsiz bir şekilde çekimine girdim zamanla

Güneş vaktini doldurdu ve geceye teslim etti nöbeti

O kanatsız melek gözlerime baka baka bana veda etti

Sanki bir daha görüşmeyeceğiz der gibiydi gözleri

Ve bir daha hiçbir zaman gözlerime görünmedi...

Bilmiyorum neydi bu olan biten. Rüya mı yoksa gerçek mi

Ama bir gerçek var ki çok özlüyorum kanatsız meleğimi