Kaos / Bunalım

I

‘’ben / balkonda rakı / yarım ay.

iki kişilik kalabalık etmiyor..’’

II

Sen beni alıp

Çocuk parklarına götürmelisin

- sevecen bir baba gibi, özlediğin -.

Bana bir kadeh rakı verip,

salıncaklara bindirmelisin.

Belki de yüzümde okuyup bu mutluluğu,

bir daha bulamaz nasıl olsa deyip,

beni o çocuk parkında bırakıp gitmelisin..

III

Anlarsınız birazdan, sarhoşum bu akşam.

- biraz Nazım okudum, ondan -

biraz da bir şeyler kaldığından,

muhabbet - i sevdadan..

IV

Zor durumdayım,

kendime bir mezar kazmak durumundayım.

(denizleri, Küçük İskender gibi;

‘’gel pisi, pisi ‘’ diye çağırmaktansa..) .

Ya da, iç kanamalarıma

dostlar basmak zorundayım..

V

Ben kirli çarşaflarda öldürülen

şekillenmemiş bir sperma değilim,

iğfalden doğma,

orospu artığı gece..

Direnmesini bilirim..

VI

Ben manyağım.

Ben deliyim.

Tüm sıkıntılara bir iskele,

ve yüzünde denizler taşıyan biriyim.

VII

Ayrı balkonlarda içilen rakılar, eğer:

Rayından çıkan

ve bir midye tarlasına gömülen tren,

zıpkını yemiş bir balığın bunalımına

- ucuz turlarla -

yeni konuklar götüren

ve şiirlerime

tarifesiz bir vapur gibi giren..

Saçmalıklarsa,

Artık yeter demeliyiz

ve bir daha içmemeliyiz...

VIII

Resmini çekiyorum gecenin,

flaş patlamıyor.

Şans işte..

Bu benim hayatım ve korkusu,

korkular ki dinmez,

hayat ki içinde bir tek

kibrit olan, bir kibrit kutusu;

o da yanar mı, yanmaz mı?

Bilinmez..

IX

Ben, yazmaya yeminliyim, çocuk..

Üstüme gelme.

Bunları şiir zannedip de

sevinme..

X

(mutfakta bulaşık yıkıyor, karım.

senin ancak bulaşık yıkarken huzur bulan,

ve şiir yazmayı hayalcilik olarak yorumlayan

ruhunu kutsarım..)

XI

Bitti bulaşık,

söndü mutfakta ışık,

ve balkonda yazılan şiir..

Şiirler ki

zehirlerin en ürktüğü şeylerdir..

XII (bir başka ışıkta devam)

Ve bundan sonraki şiirler

ve bundan sonraki geceler

ve ne varsa yaşamak adına

ve - özellikle - benim adıma

yaşanmamışların tadına bir çağrı

ve mermi uçlarındaki ölümlerin habercisi..

Ölümden öte şiirler var mı?

Sevgi - anasız babasız bir yetimse -

yeni sevgiler doğar mı?

XIII

Şimdi intihar,

- ve tüm sevgilere noterden vekalet,

ya da dostlara ihanet - zamanıdır.

Ki yeniden doğuşları andırır.

(Perde iner,

ışıklar, bu kez, benim tarafımdan kapatılır.)

XIV (Özet)

Zokayı midesine kadar yutmuş

yarım bir izmarit,

kendisini ikiye bölen lüfere;

hayatın tadını anlatmaktadır..