Kapalı Görüşme

o kadar kapalı konuşuyorduk ki-

o kadar konuşmamızın anlamsızlığı

sende de, bende de, aynı yan etkiyi yapıyordu,,,

çekingen cümlelerin sonu hep

ironiyle süsleniyordu,

bir türlü son, mutlu bitmiyordu.

her son cümlemiz görüşürüz oluyordu,

görüşüyorduk sonra, konuşuyorduk önce,

ama bir türlü seni seviyorum diyemiyorduk...

ironiler başımıza bela oluyordu,

kapalı konuşmalar

bir başlangıcın sonu oluyordu...

bizi anlamlandıracak cümlelerin

katilleri oluyorduk,

vursak alnından daha iyiydi

üstünü örterek hemde,

her bir cümle başında boğuyorduk.

açık konuşuyorum!!!

görüşürüz...

|beyaz_yalan|