Kapatın

Sevgilinin hüzünlü sesi;

Yer bulamaz taşınır anılarına.

Yeter be şair!

Karışma,

Demleniyor ayrılık, hücrelerimde

Bir satır daha aşk koy şiirine,Açık olsun

Batıyor kalbime yine düş kırıklıkları

O soluduğun nefes benim değil

Kalmış ceryanında bu tufanın,

Üşüdüm kapatın artık camları.

Üşüttüler beni;

Artık hayata içerden bakıyorum...

Ama son bakışım olsa;

Suda açardım gözlerimi;

Tuzlu suda,fersah fersah...

Son bir umut sallardım asamı

Belki yarılır yine deniz

Kıyamaz zümrüt gözlerine...

Neyse;

Üşüdüm kapatın artık camları...