Kapı Zili

biri ziline basıyordu kapımın

içinde milyarlar saklayan biri

çekmiyordu kahrolası parmaklarını

yapışmışlardı sanki

eşlik ediyordu ardından

tek sesli orkestraya tekme

sesleri

sus pus kesilmiştim o anda

içimde ana avrat sayıyordum

sülalesini bitirmek üzereydim ki

akraba çıkmaktan çekiniyordum

kulaklarımı tıkıyordum pamuksuz

hareketten yoksun

bedenimi

zihinsel hazlara hazırlıyordum

uzanmış gerim gerim geriyordum

iliklerini çıldırtıyordum zihnimin..

bir dilencinin tek mirası gibi duran

karıncaların geri dönüşü olmayan

misafirliklerinden arta

bırakmış oldukları kanepeme uzanmıştım

usul usul uyuyordum

kulaklarım kapıda

Onun da huzur bulmasını bekliyordum.