Kaplumbağalar da Uçar

ben hala çıkıp çıkıp sana geliyorum

odamın kapısını açmadan yapıyorum bunu

tabağımdaki şiiri bitirmeden yapıyorum

ben bazen senden çıkıp kendime dönemiyorum

sonra annem odaya girip "çay içer misin?" diyor

gözlerimi silip

kaplumbağalar da uçar anne

ne acıklı filmmiş bu diyorum

keşke demek için çok geç

biliyorum

biliyorum

biliyorum

içimde bir yerden bir yerlere geç kalıyorum

içimde bir cehennemi bir cehennemde aklıyorum

kalbimin kapısını açmadan yapıyorum bunu

yeni bir din peydahlanıyor göğsümde

Musa seni anlatıyor

Davut seni anlatıyor

İsa seni..

sevmeyi sevilmeyi özlüyor bazen insan

sarılmayı koklaşmayı özlüyor

ama ben hâlâ kimin gözlerine baksam

sana şirk koşuyorum

kırmızı ışıkta geçiyorum düşüncelerden

yağmurun altında geziyorum

hep farklı sayıda şeker atıyorum çaya

aklımın kapısını açmadan yapıyorum bunları

her günaha sürüyorum ellerimi, her sevaba

bir Şeytan'a sarılıyorum

bir Allah'a

her yolu deniyorum inan

her çıkmaza dalıyorum

bir şey olacak diyorum kendime

...en sonunda bir şey olacak

...ve yeniden seveceğim yaşamayı

özlemek umut dolu bir bataklık

çırpındıkça batıyorum