Kaptanın Seyir Defterinden

sen kaç kez ölürsen öl Tanrı bir sayar

bilmelisin ki dilini kopartır sevdanın

yağamayan bütün yağmurlar

doğuştan incinmiş ruhlar için bu dünya

kamu zulümler rehberidir

aç oku bak fakat asla inanma

dizlerine de aldırma taşıyamadıkları

haksızlıklardan dolayıdır o hal

yoksa senin dizlerin kainatı kaldıracak yükü tartar

yeniden kalk düştüğün yerden şimdi

aç başla onurunla başla savaşmaya

bu gün günlerden bir bu gün günlerden onur

ne şehrin gürültüsüne aldır ne çocuk gülüşlerine

senden saatlerce uzak bir şairin

işkembesine doldurduğu şıranın tiksintisini duy

dövülen köpeklerin acı bakışlarında

ihtimaldir ki şimdi bütün itibarsız güç sahipleri gibi

haklı buluyordur kendini o kısa saçlı kadın

haklı olmak adına bile durup bir düşünse utanırdı

zulmetmek ne kadar yakışır ki insana

çok kötü zamanlardayız çok kötü

çoğumuz ölecek diyordun bir akşam vakti

belki haklısın belki de haklıdan yana olmanın acısıyla

kollarınla bacaklarını tutup karnına çekiyorsun

duvara vuracak başını tutan ağrıya gülecek kadar

susanların çıldırdığı anı duymayan ölsün

oysa sen parkaları yırtıp pankart yaptığın günden beri

durup durup kırıyorsun mafsallarını aşk olsun

duymuyorlar sevdiğim duymuyorlar oysa ne yapsalar boş

ölü kuşların kursaklarından haykırır İş ekmek ve özgürlük