Kar Çiçeği/Yaz Üşümesi
I
mavinin sinesine vurmuş martıları izlerken
deniz tutar mı! lodosun g/özlerindeki leylâyı
bulut dibi parmak uçları nemliyken
ararmı! teşne hayatında seğiren özlemin a/yazını
dövmeli gemilerin sessiz kayboluşlarına b/akarken
ç/ağlarmı ufuğunda'ki sardunya beyazı
y/akıyor göğüs uçları al yazmalı
kemiksiz haziranın düşünü emzirirken
yazıyor yeni bir oktavla esrar içmiş sokakları
gri bir notayı üflerken
üşüyor lâmelif kıyıları // yaralı //
etinde alaca bir sabah palazlanırken
II
tahta atları seviyor kanaviçe düğümlü siyah saçları
dudağındaki katrelere yeni bir imlayla koşarken
başladı bâdelerin de eylülün doğum hazırlığı
akislerin de remile // kum falı // bakarken
bütün yakamozlara kendini ezberletirken
kanıyor dişlerinde düğme küpeli günahları
güneş ıssız perçemini d/ağlarına çizerken
sürgün oluyor yüzüne güzelliğin bütün demli nazı
III
eflatun renkli fanus boş bir odaya düşerken
düşlerin de bırakıyor yalancı insanları // aşkları //
yeni bir alfabe okuyor sol kemiğinden
imgesiz kalıyor şiirin kanatları
her salı // çocukluğunun karton yanı //
dikensiz güllerin masalını hayâl ederken
kayboluyor n/azında edalı kadın bakışları
topuğundan kopan güne, kar çiçeği gibi doğarken
../