Kara Adımlar

ayarsız saatlerin mesafesinde

elem dolu yollar

muhteşem karanlıklara

sabahsız yürüyor

güne güneş hiç doğmuyor

yırtılıyor sevda perdeleri

dün taze bahar

yosun tutmamış ayaklarıyla

akarken anılara

nasılda heyecanlıydı sular

şimdi upuzun sessizliğin ölümünde

kördüğüm ağaran ruhlar

hiç durmadan hüzün çağlar

ve...

hiç gidilmedik dağların tepesinde

acı yeşerir bahar

tül ufka

sizi

sisli bir camın ardından seyrediyorum

seyreliyor şakaklarımda gülüşler

tarihe koca yalan çarklarla

bir adım ileri

iki adım geri

dönüyor kara adımlar

sisli duman önünüz

ötesi ise uçurum

tohumsuz yalnızlığın

ölümü