Kara Gözlü Eşek

Ben yıllarca; arayıp durdum

Kaf dağlarının ardlarında

Oysa duruyordu yanı başımda

Şöyle bir kaldırıp baksaymışım başımı

Kolaymış görmesi lakin

Önce birkaç eşiğe çarpmalıymışım onu.

Anne!

Anladım ki senin yaptığın çorbanın tadı hiçbir yemekte yok!

Eh, ne derler bilirsiniz;

Allah sevdiği kuluna önce eşeğini kaybettirir

Sonra buldururmuş ya, o misal.

Şimdi ben pek bir mutluyum;

Kara gözlü eşeğimle.

Sevgili kara gözlü eşeğim,

Biliyorum sen değişmezsin;

Sırtına altın semer vurulsa bile,

Bundandır seni böylesine sevişim.

29.03.13