Kara Hazan

umutlar tükenir

eylül olur

güneş boğulur

gece olur

ay bile korkar / saklanır...

bir şeyler oluyordur

zifiri karanlık bölünür bir sesle

sağım solum sobeee...

sam amca ötelerde

göbeğini kaşır gerine gerine

saklanmayan ebeee

der ve gülümser keyifle

...

ağaçlarda yaprak yerine fidanlar sallanır

dallar utancından boyun büküp kararır

mevsim hazandır

.../...

hükmü verilmiş kelimeler

asılır tarihe / utanç içinde...

şair susar / ağlar

şiirden

kan

damlar