Kara Şiir

Mart ayının on altısı doğduğum mevsim kara

Açtım gözlerimi hayata gördüğüm ışık kara

Büyüdüm az buçuk

Toprakta oynuyoruz takılan lakap kara

Okul çağı geldi çattı giydiğim önlük kara

İlk harfleri öğrendim yazdığım tahta kara

Kara sevda deyip yaşamakta varmış yazgıyı

İlk aşkım dediğim sevdamın gözü kara

Bilinçlenince biraz mücadele başladı

Korkmuyoruz bir şeyden gençliğin gözü kara

Kavgamız büyüdükçe mapusa düşüyoruz

Gocunmadık cezadan yattığım hücre kara

Kara gün deyip inandım dostlarıma

İhaneti görünce dedim ki bahtım kara

Şu üç günlük dünyada değmezmiş kırgınlığa

Son nefesi veripte girdiğin toprak kara