Karadenize Özlem

Bir emirgan sabahıydi

Bir hayatin daha gözlerini kapatışı

Açmış penceremi

Seyre dalmıştım yine martıları

Dedem anlatırdı hep

Bu şehire ilk adım atışlarını

Her günün ayrı sıkıntı yarattığını

Ve tabi bir de

Karadenizin ahını aldıklarını

Oysa her gittiğimde

Sıkı sıkı sarılmak isterim

Koca çınarlara

Ilık bir rüzgar esintisinde

Çayımı yudumlamak

Ve yad etmek atalarımı sonra

En sonunda hiç dönmemek buralara

Ne istanbul ne ankara

Gitmek isterim ben

Ait olduğum topraklara