Karamsar Bir Şiir

/uzak şehirde/

Üşüyorum

yabancılaştığım uzak şehirlerin birinde...

Düşen birkaç tane karın sızısı esir alıyor ellerimi

birkaç sokak geçiyorum ısınmak için

seni hatırlatan

olmuyor...

Ve burada her şey senden sonra başlıyor

bense hala üşüyorum...

Sote kenarlardan bakan çocukları görüyorum

benliğimi süzüyorlar

buraya ait değilim biliyorlar

bu gökyüzü

kaldırımlar

kirpiklerime çarpan yaşanamama telaşı benim değil

huzuru bozulmuş sihrin bir kere

dışlamış beni şehir

küsmüş

karantinadayım sokaklarında

özgürce

oysa ben

sadece üşüyorum sızlayan ellerimle...

/yolda/

Sonralarla başlayıp öncelerle biten film karesine

sığabilen söylenceler öldürüldü bu gece

'la' olsa 'sol' gelmedi

'mi' bilse 're' söylemedi gerçeği

düğümlendik...

Özlerken birbirimizi

göremedik ki gözlerimizi

'kuzum' derken

kurt olup ısırdık mahremimizden

ve düştük usulca gözlerimizden...

Güzel bir düş kadar

zıt mıydık acaba gerçeğe

sığamaz mıydık sadece şiirlere

Senden önce...

Senden sonra...

sığamadık...

Her şey olmak benzemiyor sen olmaya

her kalıba sığan yürek

bir ben olmadı bir sen

birde sığamadık gerçeğe...

Otobüsteyim

'zor' seferindeyim

yolların kesik çizgileri geçiyor yüreğimin içinden

bense seyrediyorum bu gidişi...

Seni gösterenleri geçerken

her yol ayrımı

küs çiçeği gibi açıyor ellerimde

yönümse sadece gidişe...

Kaç yol gider ki bir kalbe

uzaklıkları kaldırıp defterlerimizden

aynı şiirde aynı yere gidemez miydik

gidemedik...

Arabesk dinliyorum nedense

sigara hala yasak

sevmemeyi sevmeye zorlanıyorum sanki

dağların eteklerinden düşen

ay gölgesi gibi görürken seni

bakmıyorum dışarı

bakamıyorum...

/sonunda/

Sevmek zor zanaat olsa gerek

öğrenemeyeceğim herhalde

tecrübe istiyor olmalı ki

bir türlü beceremiyorum

elim yüzüm aşk bulaşığı

şimdi korkmadan üşüyorum...

'Son' kırılgan olan cümlelere saklanıyor hep

neresinden söylesen

keskin bıçak

kör testere

belki de kar yanığı gibi düşüyor yanağımdan

sessizce...

Sen ayaz rüzgarlara rastladın ben ıslak ellere

bu memleketse hep kış geçiyor

ya bahar yok ya sen

ya ben yoğum ya güneş...

Sonu güzel bitmese de

sondan başka ilk kalmadı ellerimizde

ve başlıyoruz işte "sonunda"...

13.01.2013 / Şair-i Gülhan...143