Karanlığı Ağır Gecelerin

Sana hasret zamanların ekildiği

şu yangın yeri tenimde

solgun bir güz , yorgun bir ömür kaldı

bak bu gidişten ...

Hasada durmuş başaklarım

erken döktü tanelerini

sensizliğin çoraklaştırdığı topraklarıma

Mevsimlerimden baharlar alıp başını gitti önce

Sonra , gölgen eksildi karanlığı ağır gecelerimden

yoksulluktan çok , yokluğundu ağırıma giden

bilmedin ya gülüm ...

Bilemedin olmadığın gecelerde bile

yine sendin gözlerimde ıslatarak

dirhem dirhem büyüttüğüm

gittin ...

Dudaklarımda kanayan bir veda kaldı geriye

birde sensizliğim emanet senden

ben seni yokluğunda da düşledim oysa

ben seni gitsen de sevdim gülüm ...