Karanlığımın Yıldızı

hangi sözünle kendine aşık ettin de

kerahate yakın bir müezzin nefesinde

dudaklarınla yokluğa gömdün beni..

böyle başlamıştı vakitsiz bir çarpıntı ..

avuçlarımı açmış seni diliyordum

mekruh olmayan vakitlerde Tanrı'dan

kaç mevsim soluma düştü yalnızlık...

hangi gözünle kendine aşık ettin de

intihar sundun bana kadehte bir ömür...

geçmiş zamanın eskimez kipi

giydirdi üstüme yalnızlığı

kendimden firarım şimdi

sebepsiz bir şiir düşer

tutulmaz soluklarım o vakit

kan sıçrar gibi yüreğime

cinayet işledim yüreğimde faili meçhul

Öldürdüğüm hep kendimdendi.

oysa ...

tetiklere sinmiş parmak izleri kadar suçluydun....

kalem kağıda ağladı...

gözlerim sana....bana,bize ağladım...

gel artık yalnızlığıma çarem

yoksa çıldıracağım

sensiz her gece biraz daha

karanlığın yıldızlarını tek tek yolacağım ....