Karanlığın Kızı

karanlığın içinden gülerek

seni çok özledim diyerek

ahu zarımı bilerek

bana gel karanlığın kızı

dinsin içimdeki incesızı

sen ver bana aşkın şarabını

senle içeyim ecel şerbetini

hasretin çoğaldı kalmadı sabrım

senle dindireyim gönül hasretini

içimde dinmiyor incesızı

benimki dertlerin dermansızı

uykular dindirmez aşk acımızı

gelde söndür gönül yaramızı

bir fırtına savurdu beni

alıp kökümden devirdi beni

ben gonca gülümü ararken

dikenler içinde evirdi beni

gün bitti gece başladı

uyku gözlerime dolandı

hayalin ruyalarıma yollandı

sabahlarım hüzünlere boyandı