Karanlık Gecemi Üzerime Ört Anne

Tamda her şeyiyle kabullenmişken...

Nefretin baskın gelmesi gibi bazı hisler...

Tutulacak bir tarafı kalmadı,

Ne aşkların, nede sevilecek bir yanlar...

.

.

Kurak bir arazide dolaşıyor gibiyim.

Ama yerler buz ve pis...

Üşüyorum anne üşüyorum...

Karanlık gecemi üzerime ört incitmeden...

.

.

Isıt beni sevginle...

Ben ölümü sevmişken sarıl bana kalbinle...

Belki dünyada her şeye daha güzel adapte, olurum.

Bir anne, sadece bir anne şefkatiyle...