Karanlık, Şeytanın Rüzgarında...

Avizenin içinde pusu kuran sivrisinek

Lambanın azizliğine dayanamadan

Kaçtı karanlıklar ülkesine...

Titrek ve kıraç hışırtıyla başlar

Gözlerden kayıp da şeytana doğru

Tente ardında ki sır

Usulca yaklaşır...

Karanlığın dili rüzgârdır,

Kelimeleri tehdit, ölüm kurgusu

Ölümden kaçtığın her saniye yaşamdır ,

Ve ölüm, yaşam kadar kârdır...

Karanlık mıdır rüzgârı korkutan bilinmez

Ama

Ne zaman rüzgâr karanlığa esir düşse

Savrulur kıvanç dolu idealler

Diz çöker zebani iktidarlığına

Klinik homurtular yankılanır

Lodos adında

Yokluk dans eder Bermuda girdabında

İblis sarınca cildimi, sağdan yaklaşıp

Eşkâli zifiri sahtiyan

Korkunç baş, şifreli bakış

Elinde şırınga içinde kaygı telkini

Nefsin teshiriyle

Kâsenin içinde zakkum ve bal

Kaşığım tırpan, Azrail'den armağan

Küstah görüşler, iştah kabartan hayaller

Yollar kapalı, pusula sapkın

Dimağ anestezi dumanında sisli

Azgın kisvede nezihler pisli...

Susamış gövdeler, tuzlu su içer

İçtikçe cürüm deryasında yüzer...

Karanlık çözülmez nosyon

Kimi pencerede gece, kiminde gündüz

Heybetini yıkar katran losyon

Karanlık, başlangıcıdır ışığın

Noktasıdır bir ışık yılı, karanlığın