Karanlık Şiirler Üçlemecisi

(aruz, hece ve serbest sorgulamalar.)

I. benzer parçalar

kaderin elleri susmuş, biri kurmuş seni dibace

bu oyun kimlere yoldur, kime hicran yaradı sence

sen benim olmazım,

gel benim uslanmazım.

hatırıma kalan derin keder

ve gittikçe uzayan ayrık eller

tut benim yalnızım.

(ben)

sende gidince ardından bir kuş gördüm

kanatlandı da birden düştü peşine

sesimi buldum sende, kesilmiş gördüm

rüzgar peşinde koşmak benim neyime

tersten eserken ömür

nedenlerden haber uçur bana.

bulutlar yakalasın hüznünü,

bir gece darmadağın et beni.

sert, ağır

nedensizce ölür insan,

bir gece kendiyle kalır.

nedenlerden haber uçur bana

II. parçalara bölmek

nedenim bitti. giden gelse de artık, cana yetti, dur

bana aldırma. sebep dönse de artık, biri gitti, zor

tenim dökülür,

göğsüm rutubetli duvar.

kaç zaman içime birikmişim yaşımı.

gidişine ağıt tutar,

bulutlarda var.

öl bir gece, beni azat et

mabedini tavaf et ruhun

sende bir olmaza biat et

derinde gam, elinde sulhun

ayindir.

geceler kandil.

topraklarıma son kez dokun ayaklarını.

bir dervişi susturalım beraber senin için.

sen benim için öl.

III. serbest atlayışlar

kurulur çark. dönemem bende bıraktıkları ben değil

yine bir yol bulamam derde düşürdükleri dert değil

(dert ancak bir kadının dudaklarından sunulursa ölümcüldür.)

masum bir öpücüktü,

zehrini dudaklarıma bıraktı.

kim bilir nerden almıştı.

dibace,

aşkın uslanmaz arsızı

bende bir ben kalmıştı.

yayılıyor zehri kanımda

hangi kör simyacının büyüsü bu.

eriyor tenimde mum

düğümlerimi mühürlüyor zaman

zamana sabit noktalar dokunuyor.

ellerin ağrısına uyanıyorum.

elbette bir yol vardır bulamıyorum.

el yazmalarında gerçek okunuyor;

"kırk düğüm.

yedi yalnız ırmaktan kırk tas su

yıkanan yedi bakire eli değse

çözümsüz düğüm.

sen yan alabildiğine,

kaderde yanmak varsa

yanmak gerek."