Karanlıkta Çatlak

Küllerinden doğar umut,

Zihnimde yankılar, kan kokusu,

Kırık düşler sarar etrafımı,

Her adımda biraz daha eksik.

Ağır bir yükle yürür bedenim,

Sokaklar karanlık, sesler yankısız,

Yangın büyür içimde,

Sönmeyen ateşlerle dolu kalbim.

Bir devrim var yüreğimde,

Fırtınalar eser, susmaz,

Gözlerimde saklı korku,

Geceyi yırtan çığlıklar.

Zincirlerden kurtulmak ister ruhum,

Her adımda derinleşir izler,

Toprak kanla sulanmış,

Ellerimde kelepçelerin soğukluğu.

Karanlık sokaklarda kaybolur hayaletler,

Gölgeler fısıldar sırlarıma,

Sessizlik boğar beni,

Her nefeste biraz daha çöker dünya.

Barikatlar kuruldu, ama içim isyan,

Zihin çürür, beden yorgun,

Her adım bir düşüş,

Kurtuluş uzak, geceler sessiz.

Bir ışık arar gözlerim,

Karanlıklar içinde kaybolmuş,

Ellerimde kırık zincirler,

Her çığlık yankısız.

Bu şehirde yankılanır sesler,

Kör sokaklar, kırık hayaller,

Gerçeklikten uzak bir devrim,

Her adımda daha da yakın ölüm.

Zamanın ellerinde erir umut,

Bir hıçkırık gibi boğulur sözler,

Gökyüzü gri, yerde kırık yıldızlar,

Hayatın gölgesinde bir anı, yitik.

Kül olmuş hayallerde aradım gerçeği,

Sessizlikte buldum yankısını,

Her çığlıkta biraz daha sarsılır dünya,

Son nefes gibi ağır, sessiz ve dipsiz.