Karasal

ömür dediğin belki bir dağ köyüne göç öyküsüdür

biraz şiir, çokça hüzün...

dağların içinde, dağlar kadar yalnız

tersine gelincikler açan uçurum kenarlarında

acayip rüzgarlar düşer içine

bu yüzden karasalda bağ kurup

hiç gelmeyecek olana içeriz

yüzün, umudunu kaybetmiş bir anadolu türküsüdür

biraz kahır, çokça hüzün...

yolların içinde, yollar kadar yalnız

tersine fırtınalar kopan uçurum kenarlarında

acayip efkarlar düşer içine

uçurumun kenarında durmak kadar

uçurum olmak ne demektir iyi biliriz

zaman, bir kuyunun başında bekleme nöbetidir

biraz yusuf, çokça ihanet...

kervanların içinde, kervanlar kadar yalnız

tersine akan ihanet gecelerinde

acayip uğultular düşer içine

uzaktan gökyüzüne bakıp

bizi hiç bulamamış o kör talihe şükrederiz

biraz toprak, çokça nihayet...

boşluğun içinde, boşluk kadar dipsiz

ne köye varabildik, ne yolda kalabildik

biz zaten, uçurumun ta kendisiydik