Karbeyaz Sevgim

Çıktım havanın soğuk ayazında

Dışarı her şey güzeldi ama,

Caddeler sokaklar bomboş kalmış

Bu şehir yüreğim gibi

Yalnız atan bir kalpmiş.

Yürüdüm rıhtım boyu

Beyaz martılar geçti üstümden

Bir el ettim süt beyazı martıya

Kanatlarından damladı bir aşk masalı

Bir martı olup uçmak o an

Allah'ım ne kolaydı.

Gözlerinde gördüm o sıcak sevgiyi

Yanıyordu içi, öyle bir ateş ki;

Alıp yüreğimi yakmak istedim,

Gördüğüm kar kadar tertemiz sevgiydi.

Bu sevgi karlar gibi uçuştu etrafımda

Bir küçük çocuğun karla sevinmesi gibi;

Uzandım, lapa lapa kar damlalarına

Ne kadar güzel, ne kadar narindi.

Allah'ım bu güzellik neydi

Gözlerinden yağan sanki

Tane tane sevgiden kar tanesi

Alıp şöyle yüreğim içine basmak

Sarılıp sarılıp öpmek istedim.

Yazık...

Gerçekten soğuk bir kar tanesi

Ellerim üşüdü, anladım içinde bana sevgi yok

Kardı besbelli sevgisini vermiş başkasına

Bana soğuk, beyaz bir üşüme verdi.

Ellerim soğudu ta yüreğime kadar

Nasıl dondum bir bilsen

O gün kar yağarken.

(Mart 2011 İstanbul)