Kardaki Adam...........

Hava ayazdı buz kırağıydı tipi

Kar tanecikleri arasında buz kesmişti biri

Sessiz ve beyazlığın arasında karanlıkta gibi

İzliyordum usulca yaralı ceylan misali

Göz bebekleri kapanmış boşluğa bakıyor

Anlamsız hayatın hayaline dalıyor

Sanki bir bir yaşanmışlıklarını sayıyor

Kardaki adam sendelenip ayağı kayıyor

Yorgun bedenini kaldıramıyor acizce

İçim acıdı yaklaştım yanına sessizce

Tuttum kollarından yorgun bedenini hafifçe

Kardaki adam kucakladı teşekkür edercesine

Oysa diri gözüküyordu o kadarda yaşlı değildi

Sordum bu ne dalgınlık gör şu yaşanacak mevsimi

Kucakla yaşama ver tüm insani sevgini

Kardaki adam koydu omzuma titrek elini

Gözlerim içine bakıp hesap sorarcasına bana

Beni yıkan buz kesmiş soğuklar değil

Soğuk kalplerin derin bir yerlere battığında

Yaşarken ölümü tattırdıklarında

Dinliyordum şimdi ben buz kesmiştim

Yontulmuş yüreklere şekil verebilirmisin

Sevenlerin terk ederken gülebilirmisin

Kardaki adam haklıydı olmayan yarınlara bakabilirmisin

Çok şey anlattı gözlerinden buz damlaları akarken

Ne zor şeydi üç günlük dünyada birbirimize bakamazken

Gözlerinin devşirdiği acıların içinde kayboldum sanki ben

Kardaki adam bunu hak etmiş miydi sevenleri bırakmışken

Oysa ne güzeldi insanı kucaklamak sevmek sevilmek

Hataları bağışlamak affetmek anlamak ve anlanmak

Yapabileceğim bir şey yoktu yaşanmışlıklarına o anda çaresiz kalmak

Biraz tesilli verdim yapabileceğim tek şey vardı bir tasta çorba ısmarlamak

Bu gün kardaki adamdan çok şey öğrendim

Elindekilerin değerini bilmek geçmişimi seyrettim

Bir film şeridi gibi kafamda o an çiziyorum

Kardaki adam o an için mutluydu ama mutsuzluğunu bir tek ben biliyorum

27.01.2008

...................Gerçek bir yaşanmışlıktır...