Kardaşım
Dışarıda Ocak'ın ayazı
Yüreğime karlar yağdı
Sakallarıma kırağı
Buz kesmiş parmaklarım
Tutamadım elini ayağını
Çekti gitti ömrümün varı
Duraksadı zaman o anda
Son bakışa gözüm daldı ki o an
Anın içinde bin yıl
Bir vaha ki
Sanki çöllerde bedevi beden
Yorgun yüz yorgun bacağım gitmiyor
Kalmadı dizimde derman...
O bakış
O bakış ardında Hüküm Dağı
Elleri parmaklık gözler gardiyan
Yargılıyor durmadan
Hiç kimsenin aklına gelmedi
"Neyin var?" diye sormak
Hırpaladılar canları yandığı kadar
Parçaladılar bin parçaya ruhumu
Tuzbuz olmuş tozumu süpürdüler
Şimdi devam et kırılanların üstüne dediler ki
Kahkahalar içinde kaldım
Eksik ciğerime bi sıgara bile içemezken ben
Sen dediler
Sen kırdın kalbimizi
Gel kardeşim yine ısıtırım ben senin üşüyen ayaklarını
Aynı çocukluğumdaki gibi
Ablam hep aynı abla
Annem hep aynı kadın
Abimin gözünde düşmana evrilirken
Hergün yazıp yazıp siliyorum nasılsınız mesajlarını
İşte böyle böyle yaşlanırken dünya
Bende de oluyor sağnak yağışlar
Bak bu gece Nebyan Dağında kar var
Üşümüş ayaklarını uzat ayaklarıma
İyi uykular dile
Sen diye öpüyorum yanağından koynuma aldığım oğlumu kardaşım
Sanada iyi uykular