Kardeşim

Suskundu hep bizim gülüşlerimiz

Hep gözyaşına karışırdı bizim üzüntülerimiz

Hiç mutluluk çığlıkları atamadık belki ama

Biz yine kardeşçe yaşamanın farkındaydık ozaman

Hep kıskanırdık kardeşimle

O, kırmızı topu olan çocugu

Oynatmazdı bizi hiçbir zaman

Biz fakidikk giremezdik oyuna.

Hep hayallerimizde oynardık

O doktor olurdu ben hasta

Ben uçak olurdum o pilot

Koştururduk sokaklarda o benim sırtımda.

Okula gidemezdim ben

Babamızın bizi okutacak güCü yoktu çünkü..

Bilirdim ben bunu

Ama ne yapalım hayat oyunuydu bu.

Gündüzleri hep çalışırdım ben

O,ise hep okuldaydı

Doktor olacaktı büyüyünce

Bakacaktı abisine

Bazen okuldan kaçar yardıma gelirdi bana

Çok kızardım senin okuman lazım deyip geri yollardım okula.

Böyle aglayışlar,hüzünler içinde geçti bizim çocuklugumuz

O,büyüdü doktor oldu bense geçmişte ona bakan amele..

Haber alamadık ondan, bırakıp gitmişti bir gece.

Duyardım ismini bazen bunları yapmış diye

İftihar ederim onunla

Kardeşimdi o benim Canımdan can kanımdan kandı

Yıllar sonra birgün çıkıp geliverdi birden

Önce tanımamıştm ama anlamıştım gözlerinden

Hiç degişmemişti tıpkı eskisi gibiydi

Zaman onuda benim gibi yaşlandırmıştı biraz

Ama kardeşimdi o benim Canımdan Canım Kanımdan Kanımdı

Çünkü kardeşimdi o benim