Kariha

Kariha

1-

Tümleyeni olmayan önermeler kadar nadir

Feracesiz sevgileri yaşıyoruz Kariha

Önce isyan sonra iskan ediyor fikir

Nöronlarımızın en ücra kıvrımlarında

Sadık bir aydınlık özlemiyle uyanarak sabaha

Pervasızlık feveranlarının intikalinden pişman

planlanmış yoksunluklar taşıyoruz sırtımızda Kariha

Süresiz yılgınlıkların ve alınganlıkların vakti değil Kariha

Çuvaldızlar bilenmiş farkındayım

özeleştiriye muntazır

Körebe oynar gibi iyimser

Bir çınar kadar fırtınaya hazır

Belli ki çekilesi çileler var daha

Bu şiir yarım kalsın Kariha

2-

Olmadı bak yürek taştı umarsız

Sabahları kağıt toplayan ellerin asaleti

üzengisiz yılkıların serazatlığı

Öznelerini yitirmiş cümlelere sığınmış direnç

Müstear kahramanlar mezarlığı

Namlusuna hain , mazluma dost bir şarjör

Ne yönden bakarsan bak Kariha

Bu bir holokost

Artık gör

Yıkılan evler değil beyt-i dil

Barikat yorgunu sokaklar değil

Anamı h

iç bu kadar küskün görmemiştim Kariha

Kendi adına mı , tüm susturulurmuş kadınlar adına mı ?

bu ahvali bilemedim

Gerçek şu ki çok uzaktaydım Kariha

Gözyaşını silemedim,kireç tutmuş parmaklarımla...

Sancının darbeleri bıçaktan muhkem

Yoklarken bir çocuğu ,kabus ortası

Hangi pedagog gökkuşağı çizebilir ki

Mahpushanenin siyah asumanına

Muvakkat sus makamı

Bırak yakamı Kariha

3-

Standartsız yoklamalar çekiyor ,

Zehir soluklu konjonktür engerekleri

İlerde çevirme var

Dur daha gitme ileri

Dön geri

Görüşürüz Kariha

Görüşürüz aklımın feri...