Kariyer Mi? Çocuk Mu?

Oku elbet oku:

Her şeyi birbir zihin süzgecinde doku

Nasıl geldik dünya denen bu yere,

Gördüğün göremediğin neler var ki

Hepsinde türlü türlü anlam var.

Herkes küçümser çalışmayan kadını,

Fatihler büyüten vefakar hanımı;

Modern dünyanın dervişleri bağırır:

Sakın ha günahtır, bir eve kapanıp okumak,

Çocuğa anne, öğretmen,

Yaşayacağı toprak, hava, su olmak.

Nedir kadın onlar için peki,

Dönen hayat çarkında bir dişli,

Fabrikada takım tezgahı,

Erkeklerin iş bulamadığı dünyada

Her işte erkekle yarışması istenen

Feministlerin oyuncağı.

Kadının anneliğine saldırdılar,

Sonra şu zavallı batılı kadın

Çocuk sevgini köpek yavrularında aradı,

Kariyer yapması, çocuk yapmasına engeldi.

Baba, anne çalışıyor,

Çocuk bir bakıcıya teslim;

Ev bir pansiyon sanki,

Kimsenin kimseyi gördüğü yok.

Çocuk sevgi, ilgi ister,

Ağlar mı artan para varsa;

Makyajdan, bakıcıdan, yoldan, temizlikçiden,

Tık çocuğun ağzına sussun, o bir angarya...

Çalışan kadın en ağır işçi

Dur durak yok, evde çalış

İşte çalış, anne, bakıcı, müdür, eş her şey

Kaç parçaya bölelim kadını:

Ne diyelim,

Bu yapbozda nereye yerleştirelim.

Fıtratından gelen en kutsal iş,

Annelikten koparıp,

Durmadan, üret tüket diye bağıran

Kapitalist dünyaya atmak

Kadına yapılan en büyük kabahat.

(Eylül 2010 İstanbul)