Karlar Masal Olup Yağardı

Çocukluğumda etrafımda açan

Eflatun mor çiçekler vardı

Ecel onların usul, usul

Yapraklarını tek, tek kopardı

Çocukluğumda yıldızlar daha parlaktı

Saatlerce onlara merakla bakardım

Bazen biri bana göz kırpardı

Bazen birisi karanlığa saklanır

Benimle saklambaç oynardı

Çocukluğumda karlar bembeyazdı

Bir varmış, bir yokmuş diye başlardı

Lapa, lapa masal olup yağardı

Çocukluğumda tahtadan yapılmış

Bir yağız atım birde kılıcım vardı

Kalbini kazanmak için ilk aşkımın

Hayali devlerle kahramanca savaşırdım

Zaman durmadı,deli nehirler gibi aktı

Ne ilk aşkım nede tahta kılıcım kaldı

Yüreğim annemle atan özgür kuştu

Çocukluğumda babamın bana aldığı

Kırmızı balon gökyüzüne uçtu

Kır çiçekleri senelere küstü açmaz oldu

Saçlarıma şimdi beyaz kelebekler kondu