Karlı Nisan Akşamı

Sadece,estiğini hatırladığım bir rüzgar vardı,

Birde kumlarını denize vermek isteyen kumsal.

Boşluktu her taraf,

Doldurmayı bekleyen bir boşluk.

İnsanlar olay,olay içinde alay arardı,

Gözlerim büyümeyi bekleyen çocukluğumdu.

Belkide karlı Nisan akşamlarında,

Yerden çıkan haşur haşur seslerdi.

Evet !

Karlı Nisan akşamı...

Sesin ardından,ruhumun üzerine,

Umarsızca yağan buz kütleleri.

Soğuk !

Senden bile soğuk,

Ayrıldığımız günden bile...

Karlı Nisan akşamı...

Ben yine sensiz üşüyorum...