Kartepe'ye

Bir yaz akşamı...

İşlendi arş-ı alem

Çizildi gözbebeklerime,

Esiyordu puslu sırtları

Durmak bilmiyor, ilerliyordu

Kartepe...

Ab-ı deryaydı

Buğusu kondu yüzüme,

Okşadı yanaklarımdan

Bir an

Serin bir soluk

Öptü dudaklarımdan

Dizildi renk renk önüme

Baktım ve daldım

Arsız bir güzeldi yüksükotu

Böceklere fısıldayan

Bir abide-i kainat sanki

Yapışıp gözlerimde kamaşan...

Masumum ben ama

İnan bana doğuştan pişman,

Yine de mutluyum orada

Yok ki bana karışan!

Ben ve Kartepe

Sarıldık

O yaz akşamı

Özlemle birbirimize

ve bindim salıma

karıştım gecenin karanlığına,

Ağzımda mızıka,

Uzanıp otlarından yatağıma,

Mutluluğun senfonisini çaldım

eşsiz çayırlarına...

Bir çocuk oldum

O yaz akşamı

Duygulara boğulan,

Başında yarasalar

Günü doğana kadar kutlayan...

03.08.2011