Karton Kuşlar Çöplüğü

önce ağaç vardı

ve ağaç

şiirin çizgili kollarıydı

ateş üzerinde kent

ipin üzerinde rüya

hatırladığım istasyonlarda

hep köpeklerle

gökkuşakları kaybolurdu

rüyam tren raylarında uyurdu

-

cambazlar ay ışığında

sessizlikte

kavgada

usturaları yaklaştırır gözlerine

tenekeler örttüğüm

bakışlarım pas tutar

zehirden çıkar renkler önce

kum çırılçıplak zamanlara öykünür

dalgalı çarşaflardan okyanuslar

döküntü güneş tepemizde

ellerimiz yedinci çığlık senfonisi

uçuşur karton kuşlar çevremizde

önce çöplük vardı

ve çöplük

uzak diyardı