Karya Esintisi

a.

ağlama nöbetleri uykusuz tutulur bilirsin

ortalığıdır kalbin işte düşümden sarkan hüznün

hangi firara yeltensem yüreğim inzibatıdır aklımın

tenim tel örgülü bir kamuflajla sar(s)ılır

söyle içindeki silahlı yalnızlığa

en güzel barış aşka karışmaktır

ş.

kanayan yerlerinden bir şehir uyanacak

lodos dediğin panjurlarında tüneyecek bakışlarının

gözlerinde iki yusufçuk detonesi duyulurken

dolaplardan fısıldanacak mendillerin acıma sesi

söyle balkonda eğlenen bahara

seni böylesine kıskandırmasın

mevsimin son gülünü ezdin ayağına yazık

o ayağa kurban oldu ki kurbanlık güle yazık

k.

şimdi bir ağlama nöbetinin ortasındayız

bu eski kale, bu yumurcak deniz, bu nikbin Bodrum

arzuhalin çaparilerde oynaşan resmi

ah bize yetmiyor diyorum bunca insanın çilesi

içimizdeki ahaliyi susturmaya

sen sus ama Halikarnas ve Artemis

sen sus benzersiz bir doğumun parlayan bebeği

sevgilim sevgilim sevgilim

çün sustu seni nabzında götüren Mausoleion

bir Karya esintisi olabilir içindeki frensiz duygu

ancak bu yıkıntılarda taşınabilir ölen tarih

aşk ayrılıklarda anlaşılır

ve ayrılıklarda taşınır bütün yükleri

denizi olmayan sevdaların